Tip 1

Zorg voor een goede diagnose.

Tip 2

Breng het gezin op de hoogte, alle gezinsleden moeten de feiten over ADHD leren kennen, dit is de eerste stap in de behandeling van ADHD. Veel problemen lossen vanzelf op als de gezinsleden eenmaal begrijpen wat er aan de hand is. Dit leerproces moet met de gehele familie plaats vinden. Elk gezinslid zal vragen hebben die allemaal beantwoord moeten worden.

Tip 3

Probeer de reputatie van de ADHD'er te veranderen. Reputaties binnen een gezin, zijn net als reputaties in een stad of een organisatie: vaak ze bestempelen de houder. Herziening kan betere vooruitzichten brengen. Als je verwacht dat je toch alles verprutst, zal je hoogstwaarschijnlijk ook alles verprutsen. Als je succes verwacht, zal je
hoogstwaarschijnlijk ook succesvol zijn.
 

Het is vaak moeilijk tegeloven, maar het hebben van ADHD kan vaak een zegen zijn in plaats van een vloek. Probeer de positieve kanten van de ADHD'er te benadrukken en probeer zijn reputatie in het gezin te veranderen door zijn positieve kanten te accentueren.
 

Denk eraan dat deze persoon vaak iets bijzonders in het gezin brengt: speciale energie, speciale creativiteit, speciale humor. Hij verlevendigt normaliter de bijeenkomsten en zelfs als hij storend werkt is het altijd opwindend om hem/haar erbij te hebben. Hij prikt gaatjes in opgeblazenheid en tolereert geen gekken. Hij kent geen eerbied en is niet bang om zijn zegje te zeggen. Hij kan een hoop geven en het gezin als geen ander kan helpen zijn mogelijkheden beter te gebruiken.

Tip 4

Maak duidelijk dat ADHD niemand´´s fout is. Het is niet de schuld van Mama of van Papa. Niet van broer noch van zus. Het is niet de schuld van Oma en het is vooral niet de schuld van diegene die ADHD heeft: het is niemand´s fout. Het is ontzettend belangrijk dat ieder gezinslid daarvan doordrongen is en dit ook gelooft. Sluimerende gevoelens dat ADHD slechts een excuus is voor onverantwoordelijk gedrag wordt veroorzaakt door luiheid en zal behandeling saboteren.

Tip 5

Maak ook duidelijk dat ADHD een gezinsprobleem is. Net zoals menig medisch probleem raakt ADHD iedereen in het gezin, dagelijks en voelbaar. Het beïnvloedt het ochtend-gedrag, tafel-gedrag, vakanties, en rustpauzes. Laat ieder gezinslid deel uit maken van de oplossing, net zoals ieder gezinslid deel is geweest van het probleem.

Tip 6

Denk aan het aandachts-evenwicht binnen het gezin. Probeer onevenwichtigheid te corrigeren. Vaak, als een kind ADHD heeft krijgen zijn verwanten minder aandacht. De aandacht voor de ADHD'er moge negatief zijn, maar toch is zijn aandeel in aandacht en tijd van de ouders dag in dag uit groter dan het zou moeten zijn. Deze
onevenwichtigheid in aandacht, kan onder verwanten wrok veroorzaken en hen onthouden van wat zij nodig hebben.

Houdt in gedachten dat broer of zusje zijn van een ADHD'er een speciale belasting­ betekent. De andere kinderen hebben een mogelijkheid nodig om hun zorgen, angsten, gevoelens en bezorgdheden over wat er aan de hand is te uiten. De anderen moeten de kans hebben boos te worden net als ze de kans moeten hebben te kunnen
helpen.
 

Pas er voorop dat de aandacht voor het gezin niet zo uit balans raakt dat de persoon met ADHD het gezin gaat domineren, elk moment bepaald, elke gebeurtenis inkleurt,­ beslist wat wel en wat niet kan, de show controleert.

Tip 7

Probeer het “Grote Gevecht” te voorkomen. De gewone gang van zaken in gezinnen waar ADHD wel aanwezig is maar niet onderkend, of niet succesvol behandeld, is, dat het “Grote Gevecht” het kind met ADHD opzet tegen zijn ouders in de dagelijks strijd der wilskrachten. Het negatieve dat dit “Grote Gevecht” omstraald kan zich invreten in
het hele gezin. Net zo als ontkenning en controle de alcoholistenfamilie tekent, zo kan het “Grote Gevecht” het ADHD-gezin bepalen en opvreten.

Tip 8

Als eenmaal de diagnose gesteld is en het hele gezin begrijpt wat ADHD is, dan kan iedereen bij elkaar gaan zitten en een overeenkomst proberen uit te werken. Daarbij kunnen het beste de volgende principes gevolgd worden:

A. Scheid het probleem van de personen. Het idee hier achter is het probleem te scheiden van het ego en de trots van de mensen, zodat het probleem aangepakt kan worden zonder daarbij personen aan te vallen. Als een persoon verbonden is aan een probleem, dan zal deze persoon nooit van gedachten veranderen, hoe redelijk de oplossing ook zal zijn, hij wil en kan immers niet zijn gezicht verliezen.

B. Stel scherp op interesses, niet op posities. Dit is wat onderhandelingen onderscheidt van debatten. Bij een debat verdedig je bepaalde posities, maakt niet uit wat. Voor de verdedigende partij is alleen belangrijk dat je je posities verdedigt, net als bij de infanterie. Onderhandelingen moeten nooit tot debatten verworden. Bij onderhandelingen hebben mensen veel interesse, en het zijn die interesses die bevredigd moeten worden, niet de posities. Uiteraard kan iemands positie tegen zijn interesses ingaan en men wil liever niet vereenzelvigd worden met een positie die onhoudbaar is. Vooral bij volwassenen kan het voorkomen dat zij gedurende een meningsverschil in een hoek gedreven worden en ze uiteindelijk zonder trots een positie verdedigen die ze eigenlijk helemaal niet willen.
 
C. Creëer een groot aantal mogelijkheden voordat je beslist wat je gaat doen. Dit is vooral belangrijk in ADHD gezinnen, omdat de ADHD'er er toe neigt de discussie te beëindigen voordat deze begonnen is, juist om de spanning van een discussie niet te hoeven verdragen. Probeer niet alles in een keer te bespreken. Haal het probleem
naar boven en laat iedereen een paar dagen nadenken,zodat ze met verschillende mogelijkheden en oplossingen kunnen komen. Het is veel gemakkelijker na te denken als je niet onder druk staat. Wees voorzichtig dat je iemand niet te vroeg tot een akkoord dwingt.
 

D. Sta erop dat wat is overeengekomen gebaseerd is op een objectieve standaard. Dit staat de deelnemers aan de onderhandelingen toe aan bepaalde waarden te memoreren anders dan die van hun eigen wil of mening. Voorbeelden van objectieve standaards, die nuttig kunnen zijn bij gezinsonderhandelingen, kunnen zijn: wat doen andere gezinnen in deze omgeving met zo’n probleem? , Wat beveelt de school aan? Wat zou zo’n service of zo’n ding normaal in de winkel kosten? Wat is de relevante medische informatie ten aanzien van veiligheid van deze activiteit? Wat voor oefenschema beveelt de trainer aan?
 

Wat zegt de wet? Is er een aantal waarden waar over men het eens is of een religieus concept dat kan helpen bij de onderhandelingen? Probeer dus naar een concept met spelregels toe te werken waarin iedereen in het gezin zich kan vinden. Om te vermijden dat het gezin weer de sleutel vindt naar het “Grote Gevecht” of om te vermijden dat de oorlog door gaat, is het verstandig van onderhandelen een gewoonte te maken. Dat kan veel werk betekenen, maar na enige tijd kunnen overeenkomsten afgesloten worden.
 

De voorwaarden moeten duidelijk zijn, beter om ze op te schrijven, zodat men er weer aan herinnert kan worden. Zij moeten concrete afspraken bevatten tussen alle partijen voor wat beloofd is met mogelijke plannen indien de doelen niet of wel gehaald worden. Laat de oorlog met onderhandelde vrede eindigen.

Tip 9
 

Als het onderhandelen niet lukt, schakel dan een deskundige in die ervaring heeft in het helpen van gezinnen. Luister naar elkaar en tracht een overeenkomst te bereiken. Aangezien gezinnen soms nogal explosief kunnen zijn is het aan te raden een deskundige bij de hand te hebben die de explosies onder controle houdt. Overweeg ook om eens een boek over dit onderwerp te kopen.

Tip 10

Binnen de context van gezinstherapie kan het rollenspel zeer behulpzaam zijn. Men laat elkaar zien hoe men elkaar ziet. Omdat ADHD'ers zich zeer slecht zelf kunnen gadeslaan, is het kijken naar anderen die hun rol spelen, vaak een levendige demonstratie van hun gedrag waarvan zij niet eens zo onwillig zijn om het te veranderen
maar waarvan zij zich gewoon niet eens bewust zijn (video!)

Tip 11

Als je voelt dat de “Grote Strijd” gaat beginnen, probeer je ervan los te maken. Probeer de terugtocht. Als het eenmaal begonnen is, is het zeer moeilijk om er weer van af te komen. De beste manier om het te voorkomen is er niet aan beginnen. Denk eraan dat deze worstelingen een onweerstaanbare kracht kunnen gaan vormen.

Tip 12

Geef iedereen in het gezin de kans om zijn mondje te roeren. ADHD heeft effect op iedereen in het gezin, soms heel stilletjes. Laat ook diegene die in stilte gehuld zijn spreken.
 
Tip 13

Probeer het negatieve te doorbreken en in een positief proces om te vormen. Geef succes applaus en bemoedig als het plaats vindt. Probeer iedereen in de richting van positieve doelen te krijgen, en niet in de richting van de wazige onontkoombaarheid van het negatieve resultaat. Het positieve spoor volgen, is een van de moeilijkste doelen voor een gezin dat met ADHD te maken heeft. Maar als het gelukt is kunnen de resultaten fantastisch zijn. Gebruik een goede familietherapeut of een maatschappelijk werker of wie dan ook, maar concentreer op het scheppen van positieve aanpak naar elkaar en voor het probleem.
 
Tip 14

Maak duidelijk wie voor wat verantwoordelijk is in de familie. Iedereen moet weten wat van hem/haar verwacht wordt. Iedereen moet weten wat de regels zijn waar men zich aan te houden heeft en wat de consequenties zijn als men dat niet doet.
 
Tip 15

Als ouder dien je het verwerpelijke patroon van de ene dag van het kind houden om vervolgens de volgende dag het kind te haten, te vermijden. Vandaag zal hij verbitterd raken en jij zult hem straffen en verwerpen, morgen hemelt hij je op en jij zult hem prijzen en van hem houden. Het is waar dat kinderen en vooral ADHD kinderen
de ene dag kleine duiveltjes kunnen zijn en de volgende dag engeltjes. Probeer deze fluctuaties evenwichtig tegemoet te treden. Als je net zo fluctueert als het kind, wordt het gezin zeer turbulent en onvoorspelbaar.
 
Tip 16

Maak af en toe tijd vrij voor de echtgenoten om te overleggen met elkaar. Probeer een gezamenlijk front te vormen. Hoe minder men gemanipuleerd wordt des te beter. Vastigheid helpt bij de behandeling van ADHD.
 

Tip 17
 

Houdt het feit dat iemand ADHD heeft niet geheim voor de familie. Het is niet iets waarvoor men zich moet schamen. Hoe meer familieleden ervan weten des te meer kunnen zij helpen. Daar komt nog bij dat het helemaal niet onmogelijk is dat iemand van hen het heeft en het niet weet.
 
Tip 18

Probeer problematische tijden in de gaten te houden. Typische probleemtijden zijn studie, de ochtend, bedtijd, etenstijd, het huis verlaten en vakanties. Als deze probleem situaties eenmaal onderkend zijn, kan iedereen ze meer constructief benaderen. Onderhandel met elkaar hoe je deze situaties kunt verbeteren en vraag iedereen
of ze speciale suggesties hebben.

Tip 19

Houdt gezins-breinstorm sessies. Als er eens geen crisis is bepraat dan met elkaar hoe de probleemperiodes aangepakt kunnen worden. Ben bereid alles te doen om kijken of het werkt. Benader problemen als een team met een positieve “we kunnen het” benadering.
 
Tip 20

Maak gebruik van terugkoppeling van bronnen van buiten af: leraren, opvoedkundigen, therapeuten, andere ouders en kinderen. Soms zal een persoon niet luisteren naar wat iemand in het gezin zegt, maar wel naar wat iemand van buitenaf zegt.
 
Tip 21

Probeer ADHD te accepteren in het gezin, zoals je andere zaken zou accepteren probeer het zoveel mogelijk te normaliseren in de ogen van de andere gezinsleden. Ga er mee om alsof het een bijzondere gave is, zoals een atleet of een musicus, wiens ontwikkeling ook de gezins-routine zou beïnvloeden. Ga er mee om maar, laat het gezinsleven niet beheersen. In crisistijden lijkt het vaak niet mogelijk maar vergeet niet: naar regen komt zonneschijn.
 
Tip 22

ADHD kan een gezin uitputten. ADHD kan een gezin ondersteboven gooien en iedereen is boos op iedereen. Behandeling kan enige tijd duren voordat het gevolg heeft. Soms is de sleutel tot het succes het volhouden van het gevoel voor humor. Hoewel het moeilijk is niet ontmoedigd te raken en de zaken soms alleen maar slechter lijken
te gaan, bedenk dan dat de behandeling vaak ineffectief lijkt over langere periodes. Probeer een tweede consult, probeer nog meer hulp te krijgen, maar geeft niet op.
 
Tip 23

Maak je nooit alleen zorgen. Probeer zo veel mogelijk steun als maar mogelijk is te krijgen, De opvoedkundige, de huisarts, de therapeut, de steungroep, de professionele organisaties, het parlement, vrienden, familieleden, leraren, gebruik alle steun die u krijgen kunt. Het is ongelofelijk hoe groepsondersteuning een mammoetprobleem
oplosbaar kan maken en hoe het vooruitzichten schept. U zult tegen u zelf zeggen: wij zij niet de enige familie met dit probleem. Zelfs als dit het probleem niet oplost, zal het handelbaarder overkomen en minder vreemd en irritant lijken. Probeer steun te krijgen, blijf niet alleen met je zorgen.
 
Tip 24

Besteedt aandacht aan de grenzen binnen het gezin. Mensen met ADHD overschrijden vaak onbewust grenzen. Het is belangrijk dat ieder gezinslid weet dat hij/zij een individu is en niet altijd onderworpen aan de wil van het gezin. Daarbij komt nog dat de aanwezigheid van ADHD in het gezin ouders vaak doet uitgroeien
tot kleine tirannen, die fanatiek alles onder controle willen houden. Deze overmatige controle doet de spanning in het gezin stijgen en doet iedereen opstandig worden. Het maakt het ook moeilijk dat de gezinsleden naar een zekere zelfstandigheid groeien die ze buiten het gezin in de maatschappij hard nodig hebben om te kunnen
functioneren.

Tip 25

Houdt hoop. Hoop is de hoeksteen van de behandeling van ADHD. Zorg dat je iemand hebt die je slecht nieuws en goed nieuws kunt vertellen. Houdt altijd de positieve kanten van ADHD in gedachten: energie, creativiteit, intuïtie, een groot hart, en bedenk ook dat veel mensen in de maatschappij met ADHD het zeer goed doen.
Als Uw gezin dreigt onder te gaan door ADHD: het zal ten goede keren!
Share on Facebook!Share on Twitter!g+